สำหรับเด็กระดับเล็ก - สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ
 
สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน  เมนู 13
เล่มที่ ๑๓
เรื่องที่ ๑ เรือนไทย
เรื่องที่ ๒ ชีวิตชนบทไทย
เรื่องที่ ๓ หัตถกรรมพื้นบ้าน
เรื่องที่ ๔ จิตรกรรมไทย
เรื่องที่ ๕ นาฏศิลป์ไทย
เรื่องที่ ๖ ตุ๊กตาไทย
เรื่องที่ ๗ การละเล่นของไทย
เรื่องที่ ๘ อาหารไทย
เรื่องที่ ๙ การประดิษฐ์ผักและผลไม้
เรื่องที่ ๑๐ การเพาะเลี้ยงกุ้งก้ามกราม
เรื่องที่ ๑๑ ธนาคาร
รายชื่อผู้เขียน

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๑๓ / เรื่องที่ ๕ นาฎศิลป์ไทย / สำหรับเด็กระดับเล็ก

 สำหรับเด็กระดับเล็ก ฟังเสียงอ่าน => บันทึกเสียง
เมื่อเด็กน้อยคนหนึ่งมานั่งตรงหน้า และแบมือยื่นตรงมาหาเรา เรารู้ว่า เขากำลังขออะไรอย่างหนึ่ง

ถ้าเราเห็นผู้ใหญ่กวักมือ เรารู้ว่า ท่านเรียกให้ไปหา

ถ้า
ท่านโบกมือออกจากตัว เรารู้ว่า ท่านสั่งให้เราออกไป

ตำรวจจราจรเหยียดแขน และตั้งฝ่ามือขึ้นเป็นมุมฉากกับท่อนแขน เรารู้ว่า ตำรวจสั่งให้รถหยุด

มือจึงเป็นอวัยวะสำคัญอย่างหนึ่งของร่างกาย ที่สามารถแสดงท่าทางสื่อความหมายแทนคำพูดได้

ศีรษะและสีหน้าท่าทาง ก็แสดงความคิด และความรู้สึกได้

พยักหน้าหมายความว่า เห็นด้วย ยอมรับ ตกลง

สั่นศีรษะหมายถึง การปฏิเสธ

บางครั้งเมื่อเราดีใจ เรากระโดดโลดเต้น

เมื่อเราโกรธ เรากระทืบเท้า

เมื่อใดก็ตาม ศีรษะ คอ ลำตัว เอว แขน มือ ขา เท้า อวัยวะทุกส่วนของร่างกายเคลื่อนไหวรับกันงดงาม ท่วงท่าสอดคล้องกับทำนอง และจังหวะดนตรี สื่อความหมาย ความคิด อารมณ์ และความรู้สึกได้ การแสดงท่ารำเหล่านี้ เรียกว่า นาฎศิลป์
นาฎศิลป์ มี ๒ ประเภท คือ ระบำ และ ละคร

ระบำ เป็นการร่ายรำตามจังหวะ และเพลงที่พร้อมเพรียงงดงาม ดูแล้วเพลิดเพลิน สนุกสนาน มีระบำเดี่ยว ระบำคู่ และระบำหมู่
ละคร คือ การแสดงรำที่เป็นเรื่องราว

ละครไทยแท้ ได้แก่ ละครโนรา ละครนอก ละครใน ละครพันทาง ละครดึกดำบรรพ์ โขน

ส่วนละครที่รับแบบอย่างมาจากประเทศทางตะวันตก ได้แก่ ละครร้อง ละครพูด ละครพูดสลับลำ ละครสังคีต

นาฎศิลป์เป็นศิลปะและวัฒนธรรมไทย เราต้องเห็นคุณค่าและบำรุงรักษาไว้ให้รุ่งเรือง
หัวข้อถัดไป