เครื่องปั้นดินเผาฟูนัน - สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ
 
สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน  เมนู 22
เล่มที่ ๒๒
เรื่องที่ ๑ ภาษาศาสตร์
เรื่องที่ ๒ เครื่องถ้วยไทย
เรื่องที่ ๓ เครื่องจักสาน
เรื่องที่ ๔ ไม้ดอกหอมของไทย
เรื่องที่ ๕ เครื่องมือทุ่นแรง และเครื่องจักรกลเกษตร
เรื่องที่ ๖ อาชีวอนามัย
เรื่องที่ ๗ ครอบครัวไทย
เรื่องที่ ๘ สัตว์ทะเลหน้าดิน
เรื่องที่ ๙ ท่าอากาศยาน
รายชื่อผู้เขียน

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๒๒ / เรื่องที่ ๒ เครื่องถ้วยไทย / เครื่องปั้นดินเผาฟูนัน

 เครื่องปั้นดินเผาฟูนัน
เครื่องปั้นดินเผาฟูนัน

วัฒนธรรมของรัฐฟูนันนั้น ปรากฎอยู่ในจดหมายเหตุจีน ครั้งพุทธศตวรรษที่ ๖ แต่เดิมนักวิชาการเชื่อกันว่า ศูนย์กลางน่าจะอยู่ทางแถบลุ่มแม่น้ำโขงตอนใต้ ระหว่างพุทธศตวรรษที่ ๖-๘ และคำว่า "ฟูนัน" สันนิษฐานว่า น่าจะมาจากภาษาอินเดียใต้ และภาษาเขมรโบราณว่า "บนัน" หรือ "พนม" ซึ่งแปลว่า ภูเขา และพระนามของกษัตริย์ฟูนันในภาษาสันสกฤตว่า "บรรพตภูบาล" หรือ "ไศลราช" และพระนามนี้ ได้ถูกนำไปใช้เป็นชื่อราชวงศ์ ในรัฐศรีวิชัยว่า "ไศเลนทร์" ในพุทธศตวรรษที่ ๑๓ ด้วย

กล่าวได้ว่า วัฒนธรรมฟูนันได้แผ่อิทธิพลปรากฏอยู่ในเขตประเทศเวียดนามตอนใต้ เมื่อได้มีการขุดค้นทางโบราณคดี ที่เมืองออกแก้ว ยังมีแถบลุ่มแม่น้ำโขงตอนกลาง แถบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา และแหลมมลายู

สำหรับลักษณะเครื่องปั้นดินเผาของฟูนันนั้น ไม่มีให้ศึกษาอย่างเด่นชัด แต่จากการที่มีความสัมพันธ์กับอินเดีย ทั้งเชื้อสายของกษัตริย์และประเพณีต่างๆ ดังนั้นรูปแบบของเครื่องปั้นดินเผา ซึ่งเป็นภาชนะที่ใช้ในชีวิตประจำวันนั้น น่าจะมีรูปแบบคล้ายกับภาชนะโลหะ ที่ใช้ในราชสำนัก และใช้ในพิธีกรรม ซึ่งมีรูปแบบที่คล้ายกับภาชนะของทางอินเดีย ไม่ว่าจะเป็นหม้อก้นกลม คอสูง ตะคัน ตะเกียง และพาน ที่มีทั้งแบบเรียบ และตกแต่งตัวภาชนะ ด้วยลายประทับ เป็นรูปฟันปลา หรือเขียนสีแดง ที่ตัวภาชนะ ซึ่งล้วนแต่เป็นต้นแบบของภาชนะดินเผาทวาราวดี สืบต่อมาก็เป็นได้
หัวข้อก่อนหน้า หัวข้อถัดไป