มหาวิทยาลัยที่ไม่จำกัดการรับนักศึกษาแห่งแรก - สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ
 
สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน  เมนู 38
เล่มที่ ๓๘
เรื่องที่ ๑ ลายไทย-ลายกระหนก
เรื่องที่ ๒ บายศรี
เรื่องที่ ๓ การอุดมศึกษา
เรื่องที่ ๔ แก้วมังกร
เรื่องที่ ๕ มะพร้าวน้ำหอม
เรื่องที่ ๖ การผลิตยารักษาโรค
เรื่องที่ ๗ รังสี
เรื่องที่ ๘ โรคกระดูกและข้อในเด็ก
เรื่องที่ ๙ โรคพันธุกรรมในเด็ก

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๓๘ / เรื่องที่ ๓ การอุดมศึกษา / มหาวิทยาลัยที่ไม่จำกัดการรับนักศึกษาแห่งแรก

 มหาวิทยาลัยที่ไม่จำกัดการรับนักศึกษาแห่งแรก
มหาวิทยาลัยที่ไม่จำกัดการรับนักศึกษาแห่งแรก

ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มาเป็นการปกครองระบอบประชาธิปไตย ที่มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขใน พ.ศ. ๒๔๗๕ เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ประเทศชาติจึงต้องมีการพัฒนา ให้ประชาชนมีความรู้ ความเข้าใจทางกฎหมาย การปกครอง และสังคมในระบอบประชาธิปไตยที่แท้จริง ทางราชการ จึงได้เสนอร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง พ.ศ. ๒๔๗๖ เพื่อเปิดสอนในวิชาแขนงดังกล่าว โดยยกฐานะโรงเรียนกฎหมายของกระทรวงยุติธรรม พร้อมกับได้โอนคณะนิติศาสตร์ และรัฐศาสตร์ ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มาขึ้นต่อมหาวิทยาลัยด้วย เมื่อพระราชบัญญัติผ่านสภาผู้แทนราษฎรแล้ว ได้มีพิธีเปิดมหาวิทยาลัยขึ้นเมื่อวันที่ ๒๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๗๗ มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมืองจึงเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกที่ไม่จำกัดจำนวนการรับนักศึกษา และเป็นมหาวิทยาลัยที่มีความสำคัญในด้านการขยายโอกาสทางการอุดมศึกษาที่กว้างขวางในลักษณะที่เป็น "ตลาดวิชา" เปิดรับนักศึกษา โดยไม่มีการสอบคัดเลือกและมุ่งเน้นสาขาวิชาเฉพาะทาง คือ วิชาด้านกฎหมายและการเมือง เป็นการตั้งชื่อมหาวิทยาลัยตามศาสตร์ที่เปิดสอน ซึ่งในเวลาต่อมามีมหาวิทยาลัยอีกหลายแห่งตั้งชื่อเน้นตามศาสตร์สาขาเฉพาะ เช่น มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ต่อมามหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง ได้เปลี่ยนวิธีการรับนักศึกษาเป็นมหาวิทยาลัยที่จำกัดจำนวนรับ โดยเปิดสอนสาขาวิชาที่หลากหลายมากขึ้น และเปลี่ยนชื่อเป็น "มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์"

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เปิดสอนเมื่อวันที่ ๒๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๗๗ ใช้ชื่อว่า
มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง
หัวข้อก่อนหน้า หัวข้อถัดไป