พิพิธภัณฑสถานส่วนบุคคล - สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ
 
สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน  เมนู 40
เล่มที่ ๔๐
เรื่องที่ ๑ พิพิธภัณฑสถาน
เรื่องที่ ๒ รางวัลซีไรต์
เรื่องที่ ๓ นกเงือกไทย
เรื่องที่ ๔ เห็ด
เรื่องที่ ๕ การโคลนนิ่งสัตว์
เรื่องที่ ๖ แร่เหล็ก
เรื่องที่ ๗ การใช้เลเซอร์ในทางการแพทย์
เรื่องที่ ๘ ไข้ออกผื่น
เรื่องที่ ๙ มะเร็งต่อมลูกหมาก

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๔๐ / เรื่องที่ ๑ พิพิธภัณฑสถาน / พิพิธภัณฑสถานส่วนบุคคล

 พิพิธภัณฑสถานส่วนบุคคล
พิพิธภัณฑสถานส่วนบุคคล

ในสมัยกลางของยุโรป (อยู่ในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ ๕-๑๕) พิพิธภัณฑสถานต่างๆ เกิดขึ้นในกลุ่มสังคมชั้นสูง คือ พระบรมวงศานุวงศ์ และแวดวงขุนนางเท่านั้น วัตถุที่เก็บรวบรวมอยู่ในพิพิธภัณฑสถานเหล่านี้มีคุณค่าในทางเศรษฐกิจ  สามารถใช้เป็นทุนในการทำสงครามและบริหารประเทศ นอกเหนือไปจากการเป็นศาสนวัตถุตามลักษณะการใช้สอยเดิม

ต่อมาจึงเกิดเป็นพิพิธภัณฑสถานที่รวบรวมงานศิลปะของยุคสมัยกรีกและโรมัน และเปิดเป็นพิพิธภัณฑสถานส่วนบุคคลขึ้นหลายแห่ง ที่สำคัญที่สุดคือ พิพิธภัณฑสถานของตระกูลเมดิชี (Medici Family) แห่งเมืองฟลอเรนซ์ (Florence) ประเทศอิตาลี ซึ่งในเวลาต่อมา ได้ยกให้เป็นของรัฐ ขณะเดียวกันได้เริ่มมีการสะสม และเปิดเป็นพิพิธภัณฑสถานส่วนบุคคลขึ้นอีกในหลายประเทศ ในทวีปยุโรปด้วย

การสะสมวัตถุทางธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเริ่มกันอย่างจริงจังในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ ๑๗ เมื่อเริ่มมีการศึกษาเกี่ยวกับมนุษย์ และประวัติธรรมชาติ ตลอดจนมีการตั้งสถาบัน เพื่อศึกษาค้นคว้าเรื่องนี้ในประเทศฝรั่งเศส อิตาลี และอังกฤษ ทำให้เจ้าหน้าที่ในพิพิธภัณฑสถานส่วนบุคคลต่างๆ สามารถเรียนรู้เพื่อการจำแนกวัตถุพิพิธภัณฑ์ออกตามประเภททางวิชาการ  และนำไปสู่การแบ่งประเภทของพิพิธภัณฑสถานตามศาสตร์ต่าง ๆ 
หัวข้อก่อนหน้า หัวข้อถัดไป